ای تو هوای هر نفس ، عشق تو می ورزم و بس

دل کنده ام از همه کس ، پناه من تویی و بس

تا در دل تو زنده ام ، ازعالمی دل کنده ام

در خود رها گشتن خوش است ، در تو پناه گشتن خوش است ...

 

                                

وقتی که نگاهم به نگاهت خیره می شه

                      دوست دارم زمان بایسته واسه ی همیشه

چشمامون ببندیمو بریم تا ته رؤیا

                      اونجایی که هیچ وقت گلی پژمرده نمی شه

هر چی غم داری از دل نازکت بگیرم

                      اگه اشک از چشات جاری بشه ، برات بمیرم

سر رو شونه هام بذاریو برات بخونم

                      یاد تو و اسم تو باشه ورد زبونم ، مهربونم

آرزوم بی تو محاله، لحظه هام بی تو سؤاله

                     بی تو مقصد خیلی دوره ، راه عشقم بی عبوره   

من نمی خام تو خیالم بگمت عاشقت هستم

                     دوست دارم که راستی راستی حس کنم تو رو تو دستم

 

                                           

                            

 

 

نوشته شده توسط همیشه عاشق در یکشنبه بیست و ششم خرداد 1387 ساعت 22:37 موضوع | لینک ثابت

می خواهم از تو بنویسم

برای تو که در تمام لحظاتم وجود داری.

خنده هایم برای توست و با تو بودن مرا شاد می کند

وبی تو بودن مرا گریان.

تو با من هستی در حالی که در کنارم نیستی  تو با منی چون در قلب منی

قلبم را با دنیا عوض نمی کنم چون تو در آنی

و من تنها تو را دوست دارم که سبزی مانند بهار

استواری مانند کوه   لطیفی مانند گل   و روانی همچون دریا.

    پای عهدمون نشستم

    عهدی که تو رخت گرما

    یک شبه رویایی بستم

    اگه ناز و اگه سختم

    بی تو من یک تیره بختم

    با تو ای همیشه با من

    صاحب تاج و تختم

    به تو ساده دل ندادم

    که بری ساده ز یادم

    من هلاک بودن تو

    بی تو شمعی رو به بادم

    اسم تو نبض صدامه

    وسعت بی انتهامه

          تو عزیزی و وجودت    تنها حل غصه هامه

 

نوشته شده توسط همیشه عاشق در سه شنبه بیست و یکم اسفند 1386 ساعت 22:49 موضوع | لینک ثابت

 

منو درگیر خودت کن تا جهانم زیرو رو شه

تا سکوت هرشب من با هجومت روبرو شه

بي هوا بدون مقصد سمت طوفان تو مي رم

 

منو درگير خودت کن تا که آرامش بگير

با خيال تو هنوزم مثل هر روز و هميشه

 

هر شب حافظه ي من پر تصوير تو مي شه

با من قريبگي نکن با من که درگير توام

 

چشماتو از من بر ندار من مات تصوير توام

با من قريبگي نکن با من که درگير توام

چشماتو از من بر ندار من مات تصوير توام من مات تصوير توام

 

تو همين جايي هميشه با تو شب شکل يه روياست

آخرين نقطه ي دنيا تو جهان من همين جاست

تو همين جايي و هر روز من به تنهاييم دچارم

 

منو نزدیک خودم کن تا تو رو يادم بيارم

با خيال تو هنوزم مثل هر روز و هميشه

هر شب حافظه ي من پر تصوير تو مي شه

 

با من قريبگي نکن با من که درگير توام

چشماتو از من بر ندار من مات تصوير توام

با من قريبگي نکن با من که درگير توام

چشماتو از من بر ندار من مات تصوير توام من مات تصوي توام

 

 

 

نوشته شده توسط همیشه عاشق در چهارشنبه بیست و ششم دی 1386 ساعت 17:28 موضوع | لینک ثابت

 

بر تن خورشید میپیچد به ناز

چادر نیلوفری رنگ غروب

تک درختی خشک در پهنای دشت

تشنه می ماند در این تنگ غروب

می گشاید دود شب آغوش خویش

زندگی را تنگ میگیرد در بر

باد وحشی می دود در کوچه ها

تیرگی سر می کشد از بام و در

شهر می خوابد به لالای سکوت

اختران نجوا کنان بر بام شب

نرم نرمک باده ی مهتاب را

ماه میریزد درون جام شب

 

نیمه شب ابری به پهنای سپهر

می رسد از راه و میتازد به ماه

جغد می خندد به روی کاج پیر

شاعری می ماند و شامی سیاه

 

در دل تاریک این شبهای سرد

ای امید ناامیدی های من

برق چشمان تو ، همچون آفتاب

می درخشد بر رخ فردای من

 

 

نوشته شده توسط همیشه عاشق در پنجشنبه سیزدهم دی 1386 ساعت 15:18 موضوع | لینک ثابت

 

چه کسي ميداند که تو در پيله تنهايي خود تنهايي؟

چه کسي ميداند که تو در حسرت يک روزنه در فردايي؟

پيله ات را بگشا ...تو به اندازه ي يک پروانه زيبايي

*******

 

وقتي "دلتنگ" شدي به ياد بيار کسي رو که خيلي "دوستت داره" ... وقتي "نااميد" شدي به ياد بيار کسي رو که تنها "اميدش" تويي ... وقتي پر از "سکوت" شدي به ياد بيار کسي رو که "به صدات محتاجه" ... وقتي "دلت" خواست از "غصه" بشکنه به ياد بيار کسي رو که توي دلت يه "کلبه" داره

 

 

نوشته شده توسط همیشه عاشق در چهارشنبه بیست و یکم آذر 1386 ساعت 10:40 موضوع | لینک ثابت

 

بیا بنویسیم روی خاک . رو درخت
رو پر پرنده . رو ابرا
بیا بنویسیم روی برگ . روی آّب
توی دفتر موج . رو دریا

بیا بنویسیم که خدا ته قلب آینه است
مثل شور فریاد یا نفس تو حصار سینه است

با همیشه موندن وقتی که هیچی موندنی نیست
اوج هر صدای عاشقه که شکستنی نیست
با صدام میام . همه جا تو رو مینویسم

روی آینه گریه هام . گونه های خیسم
ای که معنی اسم تو آسمون پاکه
ریشه صدا . نبض عشق . زیر پوست خاکه

بیا بنویسیم روی خاک . رو درخت
رو پر پرنده . رو ابرا
بیا بنویسیم روی برگ . روی آّب
توی دفتر موج . رو دریا

توی خواب خاک . ریشه ها موسم شکفتن
همصدای من میخونن وقت از تو گفتن

چشم بستمو تو بیا به سپیده وا کن
با ترانه نفسات باغچه رو صدا کن
با صدام میام . همه جا تو رو مینویسم

روی آینه گریه هام . گونه های خیسم
ای که معنی اسم تو آسمون پاکه
ریشه صدا . نبض عشق . زیر پوست خاکه

بیا بنویسیم روی خاک . رو درخت
رو پر پرنده . رو ابرا
بیا بنویسیم روی برگ . روی آّب

توی دفتر موج . رو دریا
با ترانه نفسات . من ترانه میگم
اسمتو مثل یه غزل عاشقانه میگم

بیا که دیگه وقتشه . وقت برگشتنه
بوی پیرهنت که بیاد . لحظه دیدنه

چشم بستمو تو بیا به سپیده وا کن
با ترانه نفسات باغچه رو صدا کن
با صدام میام . همه جا تو رو مینویسم

روی آینه گریه هام . گونه های خیسم
ای که معنی اسم تو آسمون پاکه
ریشه صدا . نبض عشق . زیر پوست خاکه

بیا بنویسیم روی خاک . رو درخت
رو پر پرنده . رو ابرا
بیا بنویسیم روی برگ . روی آّب
توی دفتر موج . رو دریا

 

 

نوشته شده توسط همیشه عاشق در سه شنبه سیزدهم آذر 1386 ساعت 20:2 موضوع | لینک ثابت

 

 

می خوام یه قصری بسازم پنجره هاش آبی باشه

من باشم و تو باشی و یک شب مهتابی باشه

می خوام یه کاری بکنم شاید بگی دوستم داری

می خوام یه حرفی بزنم که دیگه تنهام نذاری

امشب می خوام تا خود صبح فقط برات دعا کنم

برای خوشبخت شدنت خدا خدا خدا کنم

می خوام برات از آسمون یاس های خوشبو بچینم

می خوام شبا عکس تو رو تو خواب گلها ببینم

می خوام که جادوت بکنم همیشه پیشم بمونی

از تو کتاب زندگی یه حرف رنگی بخونی

امشب می خوام برای تو یه فال حافظ بگیرم

اگر که خوب در نیومد به احترامت بمیرم

امشب می خوام رو آسمون عکس چشاتو بکشم

اگر نگاهم نکنی ناز نگاتو بکشم

امشب می خوام تا خود صبح فقط برات دعا کنم

برای خوشبخت شدنت خدا خدا خدا کنم

می خوام برات از آسمون یاس های خوشبو بچینم

می خوام شبا عکس تو رو تو خواب گلها ببینم

می خوام که جادوت بکنم همیشه پیشم بمونی

از تو کتاب زندگی یه حرف زنگی بخونی

می خوام تو رو قسم بدم به جون هر چی عاشقه

به جون هر چی قلب صاف رنگ گل شقایقه

یه موقعی فکر نکنی دلم واست تنگ نمی شه

فکر نکنی اگه بری زندگی کمرنگ نمی شه

امشب می خوام تا خود صبح

فقط برات دعا کنم

برای خوشبخت شدنت

خدا خدا خدا کنم

 

 

 

نوشته شده توسط همیشه عاشق در یکشنبه بیست و نهم مهر 1386 ساعت 17:17 موضوع | لینک ثابت

 

  همه می پرسند :

  چیست در زمزمه ی مبهم آب؟

  چیست در همهمه ی دلکش برگ؟

  چیست در بازی آن ابر سپید ،

  روی این آبی آرام بلند ،

  که ترا می برد اینگونه به ژرفای خیال

 

  چیست در خلوت خاموش کبوتر ها ؟

  چیست در کوشش بی حاصل موج ؟

  چیست در خنده ی جام ؟

  که تو چند ین ساعت

  مات و مبهوت به آن می نگری !؟

  نه به ابر ،

  نه به آب ،

  نه به برگ ،

  نه به این آبی آرام بلند ،

  نه به این خلوت خاموش کبوترها ،

  نه به این آتش سوزنده که لغزیده به جام

  من به این جمله نمی اندیشم

 

  من ، مناجات درختان را ، هنگام سحر

  رقص عطر گل یخ را با باد

  نفس پاک شقایق را در سینه ی کوه

  صحبت چلچله ها را با صبح

  نبض پاینده ی هستی را در گندم زار

  گردش رنگ و طراوت را در گونه ی گل

  همه را می شنوم

      می بینم  

  من به این جمله نمی اندیشم !

  به تو می اندیشم

  ای سراپا همه خوبی ،

  تک و تنها به تو می اندیشم .

  همه وقت

  همه جا

  من به هر حال که باشم به تو می اندیشم .

  تو بدان این را ، تنها تو بدان

  تو بیا

  تو بمان با من ، تنها تو بمان

  جای مهتاب به تاریکی شب ها تو بتا ب

  من فدای تو به جای همه گلها تو بخند .

 

  تو بخواه

  پاسخ چلچله ها را، تو بگو

  قصه ی ابر هوا را ، تو بخوان

  تو بمان با من ، تنها تو بمان

 

  در رگ ساغر هستی تو بجوش

  من همین یک نفس از جرعه ی جانم باقی است

  آخرین جرعه ی این جام تهی را تو بنوش ! 

 

 

نوشته شده توسط همیشه عاشق در چهارشنبه بیست و یکم شهریور 1386 ساعت 16:18 موضوع | لینک ثابت

 

برای خواب معصومانه ی عشق           کمک کن بستری از گل بسازیم

  برای کوچ شب هنگام وحشت               کمک کن با تن هم پل بسازیم

    کمک کن سایه بونی از ترانه                برای خواب ابریشم بسازیم

      کمک کن با کلام عاشقانه                    برای زخم شب مرحم بسازیم

        بذار قسمت کنیم تنهاییمونو                   میون سفره ی شب تو با من

          بذار بین من و تو و دستای ما                پلی باشه واسه از خود گذشتن

 

            تو رو می شناسم ای شب گردعاشق       تو با اسم شب من آشنایی

        از اندوه تو رو چشم تو پیداست              که از ایل و تبار عاشقایی           

      تو رو می شناسم ای سر در گریبون       غریبگی نکن با هق هق من  

    تن شکستتو بسپار به دست                    نوازشهای دست عاشق من

  بذار قسمت کنیم تنهاییمونو                    میون سفره ی شب تو با من

بذار بین من و تو و دستهای ما               پلی باشه واسه از خود گذشتن

 

به دنبال کدوم حرف و کلامی                سکوتت گفتن تمام حرف هاست

  تو رو از تپش قلبت شناختم                   تو قلبت قلب عاشقهای دنیاست

    تو با تن پوشی از گلبرگ و بوسه           منو به جشن نور وآینه بردی

      چرا از سایه های شب بترسم                 تو خورشیدو به دست من سپردی

        بذار قسمت کنیم تنهاییمونو                   میون سفره ی شب تو با من

          بذار بین م و توو دستهای ما                  پلی باشه واسه از خود گذشتن

 

            کمک کن جاده ی های مه گرفته            منِ مسافرو از تو نگیرن

          کمک کن تا کبوتر های خسته                رو ی یخ بستگیه شاخه نمیرن

        کمک کن از مسافرهای عاشق              سراغ مهربونی رو بگیریم

      کمک کن تا برای هم بمونیم                  کمک کن تا برای هم بمیریم

   بذار قسمت کنیم تنهاییمونو                   میون سفره ی شب تو با من   

 بذار بین من و تو ودستای ما                   پلی باشه واسه از خود گذشتن

 

 

نوشته شده توسط همیشه عاشق در پنجشنبه بیست و پنجم مرداد 1386 ساعت 13:54 موضوع | لینک ثابت

 

اگر چه جای دل دریای خون در سینه دارم

ولی در عشق تو دریایی از دل کم میارم

اگه چه روبه رویی مثل آیینه با من

ولی چشمام بسم نیست برای سیر دیدن

نه یک دل نه هزار دل

همه دل های عالم

همه دل ها رو می خوام

که عاشق تو باشم

***

تویی عاشق تر از عشق، تویی شعر مجسم

تو باغ قصه از تو، سحر گل کرده شبنم

تو چشمات خواب مخمل شراب ناب شیراز

هزار می خونه آغاز، هزار و یک شب راز

می خام تو رو ببینم نه یک بار نه صد بار

به تعداد نفس هام برای دیدن تو

نه یک چشم نه صد چشم همه چشم ها رو می خوام

***

تو رو باید مثل گل نوازش کرد و بویید

با هر چی چشم تو دنیا، فقط باید تو رو دید

تو رو باید مثل ماه، رو قله ها نگاه کرد

با هر چی لب تو دنیا، تو رو باید صدا کرد

می خام تو رو ببینم نه یک بار نه صد بار

به تعداد نفس هام

برای دیدن تو، نه یک چشم نه صد چشم

همه چشم ها رو می خام

 

تو ای بال و پر من رفیق سفر من

میمیرم اگه سایت نباشه رو سر من

تویی خود خود عشق ، که بی تو نفسم نیست

کجا تو خونه داری که هر جا می رسم نیست

اهل کدوم دیاری، کجا تو خونه داری

که قبله گاهم اونجاست، هر جا که پا می ذاری

اهل کدوم دیاری، گل کدوم بهاری

که حتی قصل پاییز باغ ترانه داری

آی دلبرم آی دلبر

ای از همه عزیز تر

ای تو مرا همه کس، داشتن تو مرا بس

 

 

نوشته شده توسط همیشه عاشق در سه شنبه نهم مرداد 1386 ساعت 15:34 موضوع | لینک ثابت

 

باز شب شد چقدر تنهایم

گفته بودی که شبی می آیم

باز شب شد و از پنجره ام

همچنان راه تو را می پایم

کنج این پنجره ها شب همه شب

منم و گریه و های و هایم

پشت این پنجره ها تا به سحر

پنجه بر پیکر شب می سایم

نکند بیهوده عمر خود را

پشت این پنجره می فرسایم

نکند بیهوده تکرار شود

قصه چشم به راهی هایم

باز چون دیشب و شبهای دگر

می روم پنجره را بگشایم

باز شب شد، شب و از پنجره ام

همچنان راه تو را می پایم

زيباترين تصويري که در
زندگانيم ديدم نگاه
عاشقانه و معصومانه تو بود.
***
زيباترين سخني که
شنيدم سکوت دوست
داشتني تو بود.
***
زيباترين احساساتم
گفتن دوست داشتن تو بود.
***
زيباترين انتظار زندگیم
 حسرت ديدار تو بود.
***
زيباترين لحظه زندگيم
لحظه با تو بودن بود.
***
زيباترين هديه عمرم
محبت تو بود.
***
زيباترين تنهاييم
گريه براي تو بود.
***
زيباترين اعترافم
عشق تو بود

 

 

نوشته شده توسط همیشه عاشق در شنبه ششم مرداد 1386 ساعت 20:31 موضوع | لینک ثابت

 

فرشتگان آواز می‌خواندند...

 

در سکوت بين دو پرده...

 

فرشتگان خاموش، نام کتيبه‌ام را می‌پرسيدند...

 

لحظاتی را زندگی کردم...

 

در راه بازگشت، به رويائی شيرين می‌انديشيدم...

 

نه... باور نمی‌کنم...

 

رؤیائی بیش نبود...

 

آری، تنها رؤيائی بيش نبود...

 

وقتی که بازگشتم...

 

تاريکی همه جا را بلعيده بود...

 

چراغها را که روشن کردم و تاريکی گريخت...

 

دو گيلاس خالی روی میز، افکارم را در هم فرو ريخت...

 

نگاهم بی‌اختيار به چروک پارچهء زرد، لغزيد...

 

و چشمهايم، دسته‌گل زيبای درون پارچ را می‌پائيد...

 

          شايد رؤيايم حقيقت داشت...     

   

          

      

       

    

غمي غمناك

 

شب سردي است، و من افسرده.

راه دوري است، و پايي خسته.

تیرگی هست و چراغی مرده.

***

می کنم تنها از جاده عبور

دور ماندند زمن آدم ها.

سایه ای از سر دیوار گذشت

غمی افزود مرا بر غم ها

***

فکر تاریکی و این ویرانی

بی خبر آمد تا با دل من

قصه ها ساز کند پنهانی

***

نیست رنگی که بگوید با من

اندکی صبر سحر نزدیک است .

هر دم این بانگ بر آرم بر دل

وای این شب چقدر تاریک است

***

خنده ای کو که به دل انگیزم؟

قطره اي كو كه به دريا ريزم؟

صخره ای کو که بدان آویزم ؟

***

مثل اين است كه شب نمناك است.

دیگران را هم غم هست به دل

غم من، ليك، غمي غمناك است

    

 

نوشته شده توسط همیشه عاشق در شنبه بیست و سوم تیر 1386 ساعت 20:17 موضوع | لینک ثابت

زندگی صحنه ی یکتای هنر مندی ماست

هر کسی نغمه ی خود خواند و از صحنه رود

صحنه پیوسته به جاست

خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد

    

                            

هنوز روی درختا فقط جای کلاغه

 

گلا پر پرن ای وای یه دیونه تو باغه

 

دلم یه گله آتیش تنم کوره ی داغه

 

ولی تو همه دنیا دریغ از یک چراغه دریغ از یک چراغه

 

از اون گوشه ی دنیا به این گوشه رسیدم

 

نگین دنیا قشنگه قشنگیشو ندیدم

 

هنوزغم تو وجودم عذاب سینه سوزه